Stary Kair

Dziś zwiedzamy Stary Kair.

Busik podjeżdża po nas o 9 rano. Straszne korki po drodze. Po drodze z okien busa oglądamy zwykłe życie miasta, setki niedokończonych bloków, na których co jakiś czas przylepiono plakaty przedstawiające spuściznę Starożytnego Egiptu. Plakaty zszarzałe, zakurzone, podobnie jak codzienne tutaj życie. Przeciętnemu Egipcjaninowi nie żyje sie łatwo, koszty życia, a szczególnie ceny prądu rosną drastycznie, inflacja szaleje, a pieniądze z turystyki zasilają portfele głównie wojska (są właścicielami ogromnej liczby obiektów hotelowych, przemysłowych i przedsiębiorstw handlowych) i ogromnych korporacji. Do patroli wojskowych pilnujących bezpieczeństwa wszelkich turystycznych atrakcji na całej naszej trasie w Egipcie łatwo się przyzwyczaić i dzięki temu człowiek czuje się bezpiecznie. Organizatorzy wycieczek zmagają się ze sporą biurokracją, załatwiając potrzebne zezwolenia, które sprawdzane są na licznych check-pointach. My nie musimy sie o nic martwić.

Mijamy sporo ledwo trzymających się kupy pojazdów, przepełnionych busików, służących za lokalny transport. Ciekawe są tablice rejestracyjne po prostu naklejone na poprzednie, najczęściej niemieckie.

W samym centrum mniej śmieci, podobnie w rejonach lotniska i przy autostradzie, która pojedziemy następnego dnia, ilość pasów nawet do 14!

Na początek zwiedzamy kościoły chrześcijańskie.

Kościół Zawieszony (koptyjski). Nazwa pochodzi stąd, że jego nawę wzniesiono wysoko nad starożytnymi murami i filarami twierdzy Babilon, przez co z zewnątrz wydaje się unosić ponad ziemią. Obecna budowla pochodzi głównie z V wieku n.e. Ikony, mozaiki i drewniane zdobienia robią wrażenie.

W obrębie tych samych murów starej rzymskiej twierdzy stoi koptyjski Kościół św. Barbary z V–VI wieku n.e., gdzie przechowywane są relikwie świętej. Oglądamy z zewnątrz.

Przez sklep z pamiątkami (autentycznymi, w odróżnieniu od innych wg naszego przewodnika... Zaczyna do nas docierać, że nie do końca mozna mu wierzyć, bo gość zaprowadza nas w miejsca, gdzie pracują jego znajomi...) Abu Serga - to najstarsza świątynia chrześcijańska w Kairze (IV/Vw), poświęcona męczennikom, rzymskim żołnierzom, świętym Sergiuszowi i Bakchusowi. Dla nas najbardziej niesamowitym miejscem jest podziemna krypta Świętej Rodziny, gdzie Maria, Józef i Dzieciątko Jezus schronili się podczas ucieczki do Egiptu przed królem Herodem. Przebywali w tej kryjówce podobno 3 miesiące.

Zachodzimy też do synagogi Ben Ezra (IX–XI wiek). W Egipcie nie ma obecnie praktycznie żadnych Żydów (wypędzenia i prześladowania), a synagoga pełni funkcje muzeum. Nasz przewodnik nie kryje swojej antysemickiej postawy. Nie podoba mi się to.

Chrześcijan (głównie koptyjskiego wynania) jest w Egipcie ok 30 milionów (choc AI podaje 10mln) i współegzystują bez problemów z muzułmanami.

Teraz podjeżdżamy pod Cytadelę Kairską. Ta średniowieczna twierdza jest jednym z najbardziej charakterystycznych punktów na mapie miasta. Zbudowana została w XIIw na polecenie egipskiego władcy Saladyna przede wszystkim w celu ochrony przed krzyżowcami. Aż do śmierci Muhammada Alego w 1849, czyli przez prawie 700 lat, cytadela była siedzibą władców Egiptu. Głównym zabytkiem w obrębie murów jest Meczet Muhammada Alego z XIXw. Średnica centralnej kopuły wynosi 21 m, a wysokość 52 m. Dwa 82- metrowe minarety i dziedziniec z arkadą, zdobiona alabastrem. Całość robi wrażenie. Meczet jest obecnie zabytkiem i nie pełni funkcji sakralnych, więc nie ma obowiązku zakładania chusty (choć takową mam). Ściągamy buty (jest to mile widziane), choć też takiego wymogu nie ma, można założyć ochraniacze albo nawet zostać w butach – widzieliśmy kilka osób (!). Spod meczetu roztacza się rozległy widok na miasto (choć piękne nie jest). W małej kawiarence pijemy kawę. Bardzo spokojne, pozytywne miejsce.

Ustalamy z Sammim, że za dodatkowe 20 dolarow od głowy, zwiedzimy jeszcze Muzeum Cywilizacji, głównie żeby zobaczyć mumie - Mummies Hall. Zostały one przeniesione w uroczystej procesji ze starego muzeum w 2021 roku bodajże. Znajdziemy tu mumie 18 faraonów i 2 faraonek. Leżą w gablotach. Widoczne są włosy, zęby, skóra... Oczy, mózg i inne organy wewnętrzne były usuwane przed mumifikacją. Ciało jest zawinięte w materiał, tylko stopy i głowa są odsłonięte. Widok dość niepokojący... Zważywszy na to, że faraonowie byli chowani z honorami z całym ekwipunkiem, a teraz leżą na widoku... dość to w sumie smutne. W Mummies Hall jest całkowity zakaz robienia fotek.

Po lunchu (tym razem miks męsny, po wczorajszym szweckim stole), udajemy się na bazar Khan el-Khalili, jeden z najstarszych na Bliskim Wschodzie. Trochę za szybko przechodzimy zadaszonymi alejkami, zahaczając o jeden sklepik z pamiątkami. Nie jesteśmy szczególnymi miłośnikami bazarów, ale fajnie było by trochę sie tu poszwendać. Sammy prowadzi na nas na uliczkę Al-Muizz, uważaną za największe muzeum islamskiej architektury na wolnym powietrzu. Faktycznie mijane świątynie, poprzeplatane z tematycznymi sklepami z wyrobami ze złota, srebra, miedzi i materiałami, są bardzo ciekawe.

Sporo wszędzie w Kairze bezpańskich psów i w okolicach zabytków, i na ulicach. Pytamy o nie Sammiego, mówi, że psy są szczepione i nie stanowią zagrożenia. Niektórzy je dokarmiają, ale w większości same sobie wyszukują w śmieciach jedzenie. Kolejne skojarzenie z Indiami.

Wracamy do hotelu wczesnym wieczorem. Żegnamy się z naszym przewodnikiem i dajemy mu napiwek (zdązył juz nas wprowadzić w kulturę napiwkową tego kraju... mimo, że jest już przez nas opłacony, to i jemu i kierowcy wypada coś dać dodatkowo; nie musimy, ale jak nie damy, to znaczy, że nie jesteśmy z ich usług zadowoleni..., wiec w sumie płacimy podwójnie). Kierowcy damy jutro, bo zawiezie nas jeszcze na lotnisko. Obiad musimy sobie ogarnąć we własnym zakresie, korzystamy z restauracji hotelowej z widokiem na piramidy.

Dzis dowiadujemy się, że pobudkę mamy o 2 w nocy... więc po jedzeniu szybkie pakowanie i do łóżek.

Zdjęcia (48)

Komentarze (0)